Linde & Nele, 17 maart 2008
Brazilië Palmas

En we gaan nog ni naar huis

Hallo daar in Belgie,

ons laatste blogbericht dateert nu reeds van meer dan een maand geleden, dus dachten we om jullie nog even enkele nieuwtjes te brengen.

We hebben de tweede periode van onze inleefstage met volle moed ingezet, en hebben ondertussen al heel wat belevenissen op onze palmares die we nog zeker wilden meepikken in onze prachtige omgeving hier.
Eerst en vooral heeft Linde voor haar verjaardag een geweldig braziliaans feestje gegeven om U tegen te zeggen. Het churrasco-vlees en de farofa werd met hopen aangekocht en bier is er naar behoren gevloeid. (wisten jullie trouwens dat ze een barbeque hier aansteken met een kaars?! We hebben Dije, Linde´s mama, verteld dat ze zeker munt zou kunnen slaan uit een handeltje beginnen in 'speciale' bbq-kaarsen. Belgen houden toch van consumeren niet? ) De lokale, net nieuw benoemde padre heeft het feestje opgeleukt met live-gitaarmuziek, en de hele meute heeft tot in de nacht gelachen, gezongen, gedronken en vlees gegeten. Het was dus een feest dat bij de brazilianen in de smaak is gevallen.

Vervolgens hebben we, naast ons werk op Arte Fato, eindelijk de bezoeken gebracht waar we reeds lang naar uitkeken. Jalapao was eerst aan de beurt. Een prachtige plek die Rosalina beschreef met de oneliner "muito natureza e muito pobresa". En dat hebben we mogen ondervinden ook! Eerst een rit van 6 uur, waaronder 3 uur rijden in de broesse. Aangekomen op het eerste trouwfeest dat Philippe moest verzorgen was Nele zo mottig als een ei door de boebels. Na een energieshot konden we er weer tegen, en woonden we de niet zo traditionele trouw (= heel sober) bij, die werd verstoord door de vechtende honden. Dan begon het feest, wat bestond uit drie Forro-cd's. Dit was absoluut geen probleem voor de genodigden, die tot smorgens vroeg (tot aan het begin van de doopmis de ochtend nadien) blijven gaan zijn. Wij zochten ons nestje op in de auto op één meter van het feest. Wij waren trouwens de enige met een auto, al de anderen waren te paard en die stonden net als onze auto in de bosjes geparkeerd. Linde deed daar de zeer onaangename ontdekking dat de inhoud van de drankbiddonnen waren opgeslorpt door haar grote rugzak.
De tweede avond in Jalapao was er eentje van een heel ander kaliber. Wederom een trouw, maar deze keer van drie koppels tegelijk, en honderden malen luxueuzer dan de avond ervoor. De kloof tussen arm en rijk werd bij deze nog eens aan ons getoond. Tussendoor hebben we in Jalapao al zwemmend mogen genieten van de wonderen der natuur, zoals een adembenemende lagoon tussen de bananenbomen en een waterval met helderder water dan we ooit aanschouwd hadden.

Ons volgende bezoek was dan Manchete, wederom weg van de bewoonde wereld. We verbleven in het huis van de zusters, die daar min of meer het sociale leven van het dorpje proberen uit te bouwen. Ongelooflijk warme mensen ontmoet, gebeden met de zuster om 7 uur smorgens, fruit geplukt en gekuist voor de kinderen en ouderen van het dorp en vooral heel veel aanvallen van allerlei insecten moeten doorstaan. De armoede was schrijnend. Ongelooflijk hoe deze mensen ons zo gastvrij hebben ontvangen.

Na Manchete hadden we er nog steeds niet genoeg van, en trokken we Philippe aan de mouw om mee te mogen naar de indianen. Dit bezoek was heel kort, maar lang genoeg om indrukken op te doen, met de mensen te praten (in portugees, hun taal was toch niet zo verstaanbaar voor ons), een nacht slecht te slapen in de hangmat tussen de bichkes en te spelen met de huisdier-wasberen. De mensen daar vonden het ook wat kort, dus hebben ons uitgenodigd om nog eens terug te komen, wat we zeker gaan doen.

U ziet, wij zitten niet stil (en niet veel achter de computer :-P ). Tussen al die bezoeken door genieten we vooral ook nog van het leven in onze families, in Palmas Norte en werken we op Arte Fato. We kunnen getuigen dat 40 portugees-sprekende kwajongens 4 keer 1.5 uur per dag een pintje 's avonds eens zo goed laat smaken.
We laten het hierbij en gaan nog verder genieten van onze laatste weken. 21 april landen we terug op belgische bodem en zien jullie ons wel weer verschijnen.

Doe dat allemaal nog goed daar in Belgie en tot binnenkort.
Joooeeee!
Linde & Nele

Naar Linde & Nele in Brazilië bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.be